Auckland
april 25, 2008
Het zit erop. De laatste dagen ben ik in Auckland verbleven, de enige echte metropool in NZ. Met 1,1 miljoen inwoners waarvan je begot zou denken dat de meerderheid Aziaten zijn. Om de drukte van de stad te ontvluchten moet je niet echt veel moeite doen. Samen met Kim heb ik de ferry naar Rangitoto Island genomen, driemaal per dag kan je in een twintigtal minuten vanuit het centrum dit vulkanische eiland gaan bezoeken. Rangitoto is pas 600 jaar oud en is eigenlijk één klomp gesmolten lavagesteente die vanuit de zee werd opgestuwd. Na de tweede wereldoorlog hebben sommige veteranen die niet konden aarden zich daar gevestigd in kleine knusse cabins. Deze Baches zoals ze deze huisjes noemen lenen hun naam aan de bachelors die erin woonden. Nu zijn deze huisjes met bijna niks van luxe (geen elektriciteit of water) felbegeerd want er zijn maar enkele en de rust op twintig minuten van Auckland is de grootste luxe die ik mij kan inbeelden.
Samen met Kim en enkele van haar naar NZ uitgeweken vrienden zijn we nog een curry gaan eten op de laatste avond. Het NZ avontuur zit erop maar naar mijn gevoel was dit veel tekort, er is nog zoveel te ontdekken op het Noordereiland en zelfs het Zuidereiland waar ik langst verbleef heeft nog zoveel te ontdekken plekken. Ik hoop dat jullie mijn gekrabbel hier wat konden smaken. Binnenkort wanneer de Photoshopmachine weer gestart is zal ik nog enkele panoramische foto’s posten.
Ajuu!
Bij deze bent u uitgenodigd op een nog nader te bepalen datum om uitgebreid te komen mijmeren over deze no doubt fantastische reis ten huize Falie, tegader met de toeristen terug uit Japan…
Ik zal er zijn en ik ga iets meehebben waar vooral Erika… ik zwijg verder als vermoord.